Polen 2005

In 2004 was onze tocht over de Brda kil en nat , We wilde dit traject wel een varen in betere weersomstandigheden en kozen daarom om in 2005 hetzelfde traject te varen en hopelijk in betere weeromstandigheden.

De nodige afspraken werden gemaakt met Wojciech en een groep van acht deelnemers vormde zich. De maand augustus werd gekozen zodat ook Rob , als schoolplichtige, meekon op trektocht.
Zo vertrokken we op vrijdag morgen om 04.00 uur richting Tuchno.
Een voorspoedige rit van 950 km bracht ons omstreeks 17.00 uur bij Wojciech wiens echtgenote , Emilia, voor een heerlijk avondmaal had gezorgd.
Onze tentjes waren opgesteld en na een avondje gezellig samen zijn met het nodige natje en droogje sloten wij ons in onze warme slaapzak . De morgen was niet erg hoopgevend.

Het regende en werd al stilletjes geopperd om het vertrek met een dag uit te stellen.
Uiteindelijk hield de regen op en rond de middag werd de rit naar Nowa Brda aangevat.
Met een VW busje en de aanhangwagen met onze kajaks getrokken door Wojciech werd een rit van 120 Km afgehaspeld aan een spiettempo. Zo werd het al vlug 15.00 uur vooraleer wij in onze kajak zaten om het eerste traject van 15 Km af te leggen.
Al vlug ondervonden de deelnemers van vorig jaar dat er nu een hogere waterstand was dan in 2004. Daar wij vorig jaar tijdens de eerste km een vaargeul moesten zoeken in het moerasachtig gebied hadden wij dit jaar over de volle breedte van de rivier voldoende diepgang om vlot te varen. Aanvankelijk hadden wij gedacht om de eerste dag te varen tot REWNICA op de kop van het SZCZYTNO-meer maar het bivak aan het begin van het meer was voor die dag ver genoeg. Het was ruim18.00 geweest als wij onze tenten opstelde aan de oever van het meer.
Een heerlijke plons in het helder meerwater deed de vermoeidheid van die dag vergeten.

De volgende dag zou de tocht dan wel een meerlengte langer zijn dan gepland.
Doch iedereen was tevreden om na deze aanvang een welverdiende nachtrust te hebben.

De tweede tochtdag zou een tocht worden van ongeveer 40 Km. Een afwisselende tocht door een wisselend landschap van landbouw, bossen en meren bracht ons bij het Witoczno meer aan de Pttk camping. Dit was wel een beetje een tegenvaller.
Wij moesten echt zoeken en uitpassen om nog een plaatsje te vinden om onze tentjes op te stellen. Het was er bijna een overrompeling van kampeerders. Ook de campingbeheerder was blijkbaar niet present.
Wanneer wij ons wilde aanmelden was hij niet bereikbaar en wanneer wij s’anderdaags s’morgens vertrokken was hij nog steeds niet bereikbaar. Dus die dag hebben, wij gratis gebivakkeerd. Die avond trokken we naar het nabijgelegen dorp , Swornegacie, waar onze vorige paus ook kwam kajakken. Blijkbaar staat zijn peddel lans het plaatselijk meer ten toon alsof het een relikwie is. In het plaatselijk café klonk de boem boem muziek even hard als bij ons. We bleven dan maar buiten op het terras zitten om een heerlijke Warka te nuttigen.
Ondertussen hadden wij kontact gemaakt met enkele Duitsers met vouwkajaks die dezelfde planning als ons hadden om de Brda af te varen. Dat wij op de Pttk zo weinig keus hadden om een plaatsje uit te zoeken om ons tentje op te stellen kwam omdat wij die dag 40 Km vaarden en dus pas in de vroege avond op de camping aankwamen en aldus de beste plaatsen reeds bezet waren. Ook hebben wij geleerd dat de Pttk of staatcampings niet het beste comfort bieden en ook niet het properste zijn. Sommige bivakplaatsen gaven meer dan deze Pttk campings.

Nadien vernemen wij van onze gastheer dat de beheerders van deze Pttk camping deze verwaarlozen omdat in de nabije toekomst deze zullen verkocht worden voor particulier beheer en een verzorgde kampeerplaats dus duurder zal zijn dan een verwaarloosde.
Na een welverdiende nachtrust werd de volgende dag aangevat voor een tocht van 28 km naar de stuw van Mylof. Deze dag verliep vlot en zonder al te veel hindernissen. Tot op heden was het nogal meegevallen. Ge omgevallen bomen hadden niet veel moeilijkheden voortgebracht. De stroming was rustig en gaf geen extra moeilijkheden.
De bivakplaats aan de stuw was ons bekend en we konden onze tentjes dan ook neerpoten waar we zelf wilde. Vandaag waren wij goed op tijd aan onze bivakplaats zodat wij nog de eerste keus hadden. De Duitssprekende bivakbeheerder had dit jaar zelf gezorgd dat een (primitieve in portkabine) douche beschikbaar was. Die man heeft stilaan begrepen waaraan de toerist behoefte heeft. In de plaatselijke eetgelegenheid werd een heerlijke forel gegeten.
Aan de stuw wordt er namelijk ook een forelkwekerij uitgebaat. Onze Duitse vrienden hielpen ons bij het bestellen. Zij waren de Poolse taal machtig en konden ons duidelijk maken wat er op de menukaart stond.

Vanuit deze bivakplaats was het een 200 meter overdragen naar een steile berm en deze afdalen naar de instapplaats.
Vanaf dit vertrek zal de rivier ook meer stroming hebben en zullen de hindernissen frequenter voorkomen . De combinatie van stroming en hindernissen deed onze kajakkers al hun vaarkunsten naar boven brengen. Sommigen kwamen dan soms ook vast te zitten. Eenmaal was het noodzakelijk om uit te stappen en over te dragen . De kruin van een eikenboom, en daarachter nog een, versperde de doorgang. Zo verliep de tocht die dag verder tot we op de bivakplaats van Woziwoda onze tenten weer opstelden .

De volgende dag ging de tocht verder richting SWIT. Dit was de bivakplaats waar we vorig jaar neerstreken. Het was dan ook een flinke mars (6Km naar Tuchola) om bevoorrading op te doen.
Als de mogelijkheid zich bood zouden wij een bivak vroeger aandoen. Zo geschiedde ook en enkele Km-ters voor Tuchola troffen we een gastvrij gezin dat toeliet om in hun tuin te kamperen. Het was in het gehucht PLASKOZS waar bij een oude zagerij de bewoner van het terrein ons toeliet op zijnen hof. Het was het gevolg van een gesprek met de twee lieftalige dochter die ons in de engelse taal te woord stonden. De vrouw des huizes stookte zelfs de waterketel warm zodat wij , één voor één, in hun woning mochten komen gebruik maken van hun douche.
S’avonds brandde het kampvuur heerlijk. Bij de oude zagerij was brandhout in overvloed voorhanden. Enkele onder ons verbroederde even met cjekische kajakkers die ook het terrein van de zagerij als bivak hadden gekozen. Net zoals de eerste avond werd hier ook de gitaar boven gehaald en werd er in alle mogelijke stemmen gezongen. Zelfs een van onze gastheer zijn dochters kwam , samen met haar vriend, ons vervoegen bij het kampvuur en een liedje meezingen.
De voorlaatste dag ging de tocht verder tot de bivakplaats SOKOLE-KUZNICA. Daar heb ik mij hartje kunnen ophalen en enkele dode boompjes neergelegd om het kampvuur laaiend te houden. Wat overvloedige wodka kan aanrichten zagen we bij enkele kampeerders die hun caravan daar ook hadden opgesteld . Zij werden naar hun slaapplaats gesleept terwijl ze op Marc riep.
De laatste dag was er nog een kort tochtje tot KORONOWO. Vooraleer daar aan te komen deze we nog een leuk terrasje aan het Koronowowskie-meer.
Als spoedig waren we bij het eindpunt aan de brug van TUSZYNY ten oosten van KORONOWO. Daar werden we opgehaald door onze gastheer. Na een voorspoedige rit, een heerlijk echte douche had Emilia voor ons een heerlijke maaltijd gemaakt.
Tijdens de avond werd de huwelijksverjaardag van Veerle en Erik gevierd met champagne en wodka. Tot de vroege uurtjes dat ieder voldaan zijn slaapzak opzocht.
Ook het ontbijt dat de fam. Emilia i Wojciech Nazarek ons aanbood was over heerlijk.
Zaterdag deden wij nog een uitstap naar Watz waar we inkopen deden voor de BBQ die we s’avons maakte.
Een geslaagde tocht in een mooie natuur .
De rit naar huis had wel de nodige hindernissen bestaande uit flinke regenbuien en de nodige files. Vooral tussen Hannover en Duisburg over de A2 waar op regelmatige afstand werken in uitvoering waren en van drie op twee rijstroken moest worden overgegaan. Ook was het dat weekend een verlofwissel in Duitsland. Gevolg het was kot in de nacht vooraleer wij thuis arriveerden.
Ludo
Ps wenst u als lezer onze tocht op kaarten te volgen dan zend ik u graag de digitale kaarten door (Jpg bestanden)